فاطمه جان…
هر چه میخواهند بکنند! هر کذبی که میخواهند بگویند…!
هر چه نیرنگ و کینه و خدعه دارند رو کنند…!
حتّی اگر خودشان را هم تکه تکه کنند، نمیتوانند بینشان بودنت را منکر شوند….
اگر راست میگویند و همۀ واقعیتهای تاریخ را خیالی بیش نمیپندارند، مزارت را نشانمان دهند…! اگر نه، که باید در همان رؤیای کودکانۀ خودشان باشند..! هر چند کودکانه نه! ابلهانه بهتر است…!!
شاید اگر آن روز، وصیّت کردی که شبانه تو را نزد پدر ببرند….
شاید آن روز که گفتی مخفیانه راهیت کنند….
میدانستی که روزی، مردمی خواهند آمد که همۀ تاریخ را منکر خواهند شد…
آری…
هرچند دردناکترین واقعۀ بشریّت بود…!
هر چند مظلومانهترین سربرگ تاریخ را رقم زد…!
هرچند بیپناهی شیعیانتان را به همراه داشت…
اما هر چه باشد، بینشانیات از همۀ تاریخ محکمتر است...

ای یاس بینشان….
روزی خواهد آمد که مزارت را بوسهباران خواهیم کرد…
میآید آن روزی که خورشید طلوع خواهد کرد…
میآید آن روزی که شب سپری خواهد شد…
میآید آن روز که فرزندت از بس پردههای غیبت رخ نشان خواهد داد…
موضوعات: دل نوشته, ایام فاطمیه
لینک ثابت
[دوشنبه 1391-01-21] [ 08:55:54 ق.ظ ]