نشست اعضای شورای مدرسه که اعضا توسط طلاب هر پایه وبا رای گیری خود طلاب انتخاب شد

 




برگزاری نشست اعضای شورای مدرسه علمیه الزهرا(س) قروه


نشست اعضای شورای مدرسه که اعضا توسط طلاب هر پایه وبا رای گیری خود طلاب انتخاب شد با هدف بررسی مسائل و مشکلات از دید طلاب و همفکری اعضای شورا در رفع مسائل مطرح شده و ارائه راهکار و روش برخورد با مسئله در مدرسه علمیه الزهرا(س) قروه برگزار گردید.
اعضای این شورا شامل:
- مدیر مدرسه سرکار خانم زهرا عبدی
- معاون فرهنگی- خانم مهری رحمتی
- مشاوره- خانم ژاله پرویزی
- معاون آموزش- خانم نسیم غلامی
- نماینده پایه اول خانم سکینه دهقانی
- نماینده پایه دوم خانم مریم اسدی
- نماینده پایه سوم خانم سمیه امینی
- نماینده پایه چهارم خانم شیوا خسروی
- نماینده پایه پنجم خانم مریم مرادی
در ابتدای جلسه که با قرائت قرآن همراه بود معاون فرهنگی مدرسه به بیان اهداف این گروه پرداختند وبیان داشتند که هدف این گروه بررسی مسائل و اموری است که در درون طلاب است و گاهاً مسئولین مدرسه با آن مواجهه هستند . اعضای شورای هر کلاس موظف است مسائلی که در کلاس در همه ابعاد مطرح است و یا سوالاتی که طلاب در ذهن دارند و به طور مستقیم نمی توانند مطرح کنند را از این طریق بیان و با همکاری اعضای شورا به راه حل مناسب و پاسخ در خور مسئله توسط مسئولین مدرسه ارائه گردد.
در ادامه سرکار خانم زهرا عبدی مدیر مدرسه علمیه الزهرا(س) قروه افزودند: مسئولین مدرسه موظف هستند که محیط آرام و به دور از تنش را فراهم نمایند که طلاب از نظر آموزشی و فرهنگی پرورش مطلوبی را داشته باشند و این امر میسر نیست مگر با همکاری خود طلاب که در گیر مسائلی هستند که از نظر رتبه بندی اهمیت باید اولویت بندی شده و رسیدگی کنیم.در ادامه خانم عبدی بیان داشتند که سخنان وموضوعاتی که در این جلسه مطرح خواهد شد باید اعضا در بیان آن و منتقل کردن جواب مورد نظر، امین باشند و مسائل سایر کلاسها را به کلاس خود منتقل ننمایند.
در ادامه این نشست صمیمی که اعضای شورا از این جلسه ارزیابی خوبی داشتند به بیان مسائل کلاس خود پرداختند که اکثر موارد مربوط به فشردگی برنامه های فرهنگی،پژوهشی و آموزشی است که تک تک به همه درخواستهای اعضا توسط مسئولین مربوطه پاسخ ارئه گردید.
به عنوان مثال نماینده پایه اول طبق نظر طلاب کلاس درخواست داشتند که کلاس را به دلیل اینکه ازدحام زیادی دارد به دو کلاس تفکیک نمایند که توسط مدیر و طبق ضوابط اجرایی مدرسه پاسخ داده شد.
در پایان مصوبات جلسه به شرح ذیل می باشد:
- در حوزه های علمیه باید استعداد یابی وتقسیم مسئولیت صورت گیرد.
- کلاسهای فوق برنامه با موضوعات وبلاگ نویسی و آشنایی با کامپیوتر برگزار گردد.
- کلاس شیوه های تبلیغ و کلاسداری توسط استاد مجرب برگزار گردد.
- مصوب گردید اعضا شورا طلاب را به حضور فعال و موثر در دوره های تشویق نمایند.
- مصوب گردید اعضا شورا در انجام امور مختلف در حوزه با مسئولین همکاری جدی و صمیمی داشته باشند.
- سرکار خانم سمیه امینی به عنوان مسئول ورزش و تجهیزات ورزشی مدرسه انتخاب گردید.
امید است باادامه اینچنین نشستهای صمیمی بتوانیم گامی در جهت رشد و تعالی حوزه های علمیه که هدف غایی همه مسئولین می باشد برداریم.
این نشست از نظر اعضاء شورا بسیار مفید و مطلوب ارزیابی گردید.

 

اشتراک گذاری این مطلب!

برگزاری نشست پژوهشی درهفته پژوهش



بسمه تعالی


برگزاری سخنرانی به مناسبت هفته پژوهش با موضوع؛ انگیزه طلاب به امر پژوهش توسط آقای فرهنگیان-زید عزه-
تنها دینی که به بحث علم به صورت جدی اهمیت داده است، اسلام است. برخلاف مسیحیان و یهودیان.
گالیله به جرم اینکه یک نظریه علمی دارد او را کشتند چون کشیشان و یهودیان و مسیحیان افراد خشک مغز بودند. آنها هر چه جاهل تر بودند به اصطلاح خودشان، مومن تر بودند. هر چه عالم بود، بی دین حساب می شد.
در سرتاسر آموزه های اسلام و تشیع یک تناقض علمی وجود ندارد، البته برخی از حرفهای اسلام فرای عقلی است اما مخالف عقل نیست. عقل فقط کلیات را می پذیرد و جزئیات کار شرع و دین است.
ارزش و اهمیت علم تا بدان حد است که در همه موضوعات آن اسلام مباحثی را مطرح نموده است؛مثلا در مورد زمان علم آموزی، مکان علم آموزی، موضوع علوم و ….
سخنان زیبای مقام معظم رهبری؛ در خانواده ما کسی شب را به صبح نمی رساند مگر با مطالعه کتب.
فلسفه وجودی طلاب حل مشکلات و کم کردن بار مسائل دیگران است و این با علم و عمل حاصل می گردد.



اشتراک گذاری این مطلب!

آثاروبرکات ماه ربیع الاول










ربیع الاول

برکات و اعمال ماه ربیع الاول

ماه “ربیع الاول” همانگونه كه از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد؛ به جهت اینكه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر بركات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است . زیرا میلاد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و مى توان ادعا كرد از اول آفرینش ‍ زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است .

ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله ،اشک ریختیم و دل تازه کردیم و با یاد عظمت آقا ابا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان عفلت به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت آن است که در این بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای آوریم و این بهار را قدر بدانیم و بندگی کنیم.

ماه “ربیع الاول” همانگونه كه از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد؛ به جهت اینكه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر بركات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است . زیرا میلاد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و مى توان ادعا كرد از اول آفرینش ‍ زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است . چرا كه او داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیكترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترینشان نزد او مى باشد، این روز نیز برتر از سایر روزهاست . و گویا روزى است كه كاملترین هدیه ها، بزرگترین بخشش ها، شاملترین رحمتها، برترین بركتها، زیباترین نورها و مخفى ترین اسرار در آن پى ریزى شده است .

پس بر انسان مسلمان كه برترى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش مى باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما “آنچه سعی است ما در طلبش بنماییم".

مهمترین اعمال این ماه
شب اوّل:
این شب به نام «لیلة المبیت» مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخى واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) از مکّه به قصد هجرت به سوى مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امیر مۆمنان على(علیه السلام) براى اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) خوابید
آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ ؛ بعضى از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودى خدا مى فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است»(1) در حقّ آن حضرت نازل شد.(2)
سال هجرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلى عظیم در جهان اسلام روى داد.
1- روزه گرفتن به شكرانه سلامتی پیامبر اعظم و امیرمۆمنان از گزند كفار و مشركان در اول ربیع‏الاول.
2- خواندن زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) در این روز.

روز هشتم:
در روز هشتم ربیع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام) طبق روایتى واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن الحسن ـ عجّل الله تعالى فرجه الشریف ـ آغاز گردید.(3)
در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.

روز دهم :
روز ازدواج رسول خدا(صلى الله علیه وآله) با حضرت خدیجه کبرى(علیها السلام) است در حالى که رسول خدا(صلى الله علیه وآله) 25 ساله بود و حضرت خدیجه(علیها السلام)40 ساله. به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزارى مستحب شمرده شده است.(4)

روز دوازدهم:
این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینى و مسعودى و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبىّ مکرّم اسلام(صلى الله علیه وآله)است.(5)
همچنین در این روز، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید.(6) و نیز روز انقراض دولت بنى مروان در سال 132 است.(7)
اعمال مستحب در این روز به شكرانه انقراض دولت اموی دو مورد است:
1- روزه گرفتن.
2- دو ركعت نماز مستحبی كه در ركعت اول بعد از حمد، سه بار سوره كافرون و در ركعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده می‏شود.

روز چهاردهم:
در سال 64 در چنین روزى، یزید بن معاویه به هلاکت رسید.(8)
وى پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمى بود - که مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت ابى عبداللّه الحسین(علیه السلام) و یارانش مى باشد - در سنّ سى و هفت سالگى در منطقه «حوران» زندگى ننگینش به پایان رسید جنازه اش را در دمشق دفن کردند ولى اکنون اثرى از او نیست.(9)

شب هفدهم:
طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام(صلى الله علیه وآله) است و شب بسیار مبارکى است.(10)
1) غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل.(فلاح السائل، صفحه 61 )
2) روزه: كه براى آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتى از ائمّه معصومین(علیهم السلام)آمده است: كسى كه روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند براى او ثواب روزه یكسال را مقرّر مى فرماید.(اقبال، صفحه 603 )
3) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال كردن مۆمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن.(همان مدرک )
4) زیارت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) از دور و نزدیک در روایتى از آن حضرت آمده است: هر كس بعد از وفات من، قبرم را زیارت كند مانند كسى است كه به هنگام حیاتم به سوى من هجرت كرده باشد، اگر نمى توانید مرا از نزدیك زیارت كنید، از همان راه دور به سوى من سلام بفرستید (كه به من مى رسد).(همان ص 604)
5) زیارت امیر مۆمنان، على(علیه السلام) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتى كه امام صادق(علیه السلام) در چنین روزى كنار ضریح شریف آن حضرت(علیه السلام) وى را زیارت كرد.(همان مدرک، صفحه 608 ) (این زیارت در بخش زیارات، مفاتیح آمده است).
6) تكریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم «سیّد بن طاووس»، در اقبال، در تكریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امكان و سرور همه ممكنات حضرت نبىّ اكرم(صلى الله علیه وآله) سفارش بسیار كرده است.()
بنابراین، سزاوار است مسلمین با برپایى جشن ها و تشكیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبىّ مكرّم اسلام(صلى الله علیه وآله)، سیره و تاریخ زندگى او آشنا شوند و از آن، براى ساختن جامعه اى اسلامى و محمّدى بهره كامل گیرند.
همچنین یکسال قبل از هجرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله)، در چنین شبى معراج آن حضرت صورت گرفت.(11)

روز هفدهم:
همان گونه که گفتیم مشهور میان علماى امامیّه آن است که روز هفدهم ربیع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(صلى الله علیه وآله) است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است.(12) (عام الفیل سالى است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولى همگى نابود شدند).
همچنین در چنین روزى در سال 83 هجرى قمرى، ولادت امام صادق(علیه السلام) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است.(13)
ماه ربیع الأوّل گرچه آغاز آن آمیخته با خاطره غم انگیز و اندوهبار شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام)است، ولى از آن جا که میلاد مبارک حضرت ختمى مرتبت رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) مطابق روایت معروف، در هفدهم این ماه و طبق روایت غیرمعروف، در دوازدهم آن واقع شده و میلاد حضرت صادق(علیه السلام) نیز در هفدهم این ماه است، ماه شادى و جشن و سرور است.
از آن جا که هجرت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) که سرچشمه دگرگونىِ عمیق در جهانِ اسلام و عزّت و شوکت مسلمین شد، و همچنین داستان «لیلة المبیت» در این ماه واقع گردیده، و آغاز امامت پربرکت حضرت بقیة اللّه (ارواحنا فداه) همزمان با شهادتِ پدر بزرگوارش نیز مى باشد در مجموع از ماههاى بسیار پربرکت و پرخاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بیت(علیهم السلام) آن را ارج نهند و گرامى بدارند.

اشتراک گذاری این مطلب!

آخرین کلمات امام رضا(علیه السلام)




پس از آن كه مأمون انار و به نقلي انگور آلوده به زهر را به حضرت رضا ـ عليه ‏السلام ـ خوراند، آثار مرگ در چهره امام پديدار شد. آورده اند که آخرين سخني كه امام ـ عليه ‏السلام ـ قبل از شهادت بر زبان آوردند، آياتی از قرآن كريم بود كه: «قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَي مَضاجِعِهِم؛ بگو: اگر شما در خانه‏هاي خود هم بوديد، كساني كه كشته شدن بر آنان نوشته شده، قطعاً [با پای خود] به سوی قتلگاه خويش می‏رفتند»و نيز خواندند: «وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَّقدُورًا ؛ و فرمان خداوند همواره روی حساب و برنامه ای دقيق است».

قرائت این آیات، یادآور لحظات شهادت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در قتلگاه کربلاست که تسلیم و راضی به سخت‏ترین بلاها به درگاه خداوند عرض کرد: “إلهي رضاً برضاك، تسليماً لأمرك، صَبراً عَلى‏ قَضائِك، یا رَبِّ لا معبود سواك، يا غياثَ المستغيثين” یعنی: پروردگارا! من راضي به رضای تو و تسليم امر تو هستم. در مقابل قضای تو صبر خواهم نمود. اي خدايی كه جز تو معبودی نيست! اي پناه بی پناهان!…

و نیز اینکه: “صَبراً عَلى‏ قَضائِكَ یا رَبِّ لا إِلهَ سِواكَ، یا غِیاثَ المُستَغیثینَ، مالِىَ رَبٌّ سِواكَ، وَ لا مَعبُودٌ غَیرُكَ، صَبراً عَلى‏ حُکمِكَ یا غِیاثَ مَن لا غِیاثَ لَهُ، یا دائِماً لا نَفادَ لَهُ، یا مُحیىَ المَوْتى‏، یا قائِماً عَلى‏ کُلِّ نَفس بما کَسَبَتْ، احْکُمْ بَینی وَ بَینَهُمْ وَ أَنتَ خَیرُ الحاکِمین” یعنی: پروردگارا! بر قضا و قدرت شکیبایى مى‏‌ورزم، معبودى جز تو نیست، اى فریادرس دادخواهان! پروردگارى جز تو و معبودى غیر از تو براى من نیست. بر حکم تو صبر مى‏‌کنم اى فریادرس کسى که فریاد رسى ندارد! اى همیشه‌‏اى که پایان‏ناپذیر است! اى زنده کننده مردگان! اى برپا دارنده هر کس با آنچه که به دست آورده! میان ما و اینان داورى کن که تو بهترین داورانى.

و آیا انتظاری غیر از “رضایت به رضای الهی” از رضای آل محمد(ص) می رود؟

اشتراک گذاری این مطلب!

علایم کمبود ویتامین دربدن


شایدباخودتصورمیکنیدچون هرنوع غذایی می خوریدویتامین های مختلف رابه بدن خودمی رسانید،اماهمه داستان این نیست.باغذای معمولی نمی توان انواع پروتئین وویتامین های لازم بدن راتامین کرد.اینکه شمادرطول هفته غذاهای مختلفی می خورید،دلیل براین نمی شودکه بدن شما غنی از ویتامین های مختلف است اینکهچگونه بفهمیم که به چه ویتامینی نیازداریم وچه ویتامینی دربدن ما به حدکافی وجودداردموضوع این مطلب است

اگرهوس نمک کرده ایدبدنتان سدیم کم دارد

اگرمدام خسته هستید آهن بدن تان کم است

اگرپوست تان می خارد “روی” بدن تان کم است

اگرسرتان شوره می زند ویتامین ” آ ” بدن تان کم است

اگرمدام عفونت می گیرید” سلنیوم ” بدن تان کم است

اگرکمر درد وپادرددارید،ویتامین “د” بدن تان کم است

اگرخشکی دهان وبینی دارید،یعنی ویتامین ” ب12″ شماکم است.

اگرهوس شیرینی کرده اید،بدن تان ” کروم “کم دارد

 

 

اشتراک گذاری این مطلب!
 
دانلود نرم افزار